مطالعه بخش هایی از کتاب  ( صفحه ۹۵ ) :

جلسه که تمام شد از این که نتوانسته بودم از غربت اهل بیت دفاع کنم حس بدی داشتم؛ احساسی که تا روزهای بعد همراهم بود. تصمیم گرفتم هر طور شده دنبال یک راه حل اساسی برای این موضوع باشم. همان روزها بود که به یاد شان علی استون بازیگر – کارگردان جوان آمریکایی افتادم. به نظرم آمد که او بهترین گزینه به عنوان یک تازه مسلمان و البته شیعه است که میتواند در جلسه بعدی این کنفرانس حاضر شود. پیشنهادم را با مسئولان أن مجمع مطرح کردم و بلافاصله به او ایمیل زدم آقای استون خیلی زود جوابم را داد و متواضعانه دعوتم را قبول کرد اما مسئولان کنفرانس بعد از چند روز خبر دادند که با دعوت ایشان موافق نیستند. گویا ویدئوهای او در دفاع از شیعه را دیده بودند و برای همین مخالف حضورش بودند همان جا بود که فهمیدم اهل بیت بعد از این همه سال هنوز هم غریب اند؛ حتی در میان مسلمانها و کسانی که ادعای دین دارند دلم گرفته بود و نمیدانستم باید چه کار کنم. تنها چیزی که در آن شرایط آرامم میکرد توسل به حضرت زهرا بود. چند هفته بعد پوستری را در دانشگاه دیدم که با فونت درشتی روی آن تایپ شده بود چگونه شیعه وارد ایران شد؟ سخنران کنفرانس مردی ایرانی بود. کنجکاو شدم که بدانم قرار است چه حرفهایی در این جلسه گفته شود. وارد که شدم مردی با قد متوسط وسط سالن کنفرانس ایستاده بود. زن آمریکایی که گویا از اساتید دانشگاه دیویس بود همراه شاگردانش دورتادور او روی صندلی نشسته بودند. مرد که صحبتش را شروع کرد جمعیت دورش شروع به یادداشت حرفهای او کردند حرفهایی که از همان اول با هدف تخریب امامان شیعه بود. علی با خون و شمشیر دین را وارد ایران کرد. از این که چنین حرف هایی در یک محیط آموزشی زده می شد عصبانی بودم. به یاد دعای کمیل افتادم که بارها آن را خوانده بودم پیش خودم فکر کردم مگر میشود چنان انسان بزرگی باعث ظهور قتل و خون ریزی در ایران شده باشد؟
و …