در این روزهای پر برکت کمی با خود و خدای خود خلوت کنیم و محاسبه ای نسبت به یازده ماه گذشته داشته باشیم،. باید در ماه رمضان فرشته گونه ورود کنیم و خدایی شویم. از ساعات و دقایق ورود در این ماه، بهره بگیریم و همه ظرفیت لازم روحی، روانی و جسمی خود را به کار بگیریم تا از برکات نازل شده در این ماه که اعظم آن در شب قدر است استفاده کنیم. ماه رمضان دیگر شیطان، قدرت حرکت سریع و کوبنده را ندارد. درهای رحمت آسمانی و بهشت باز می شود. خداوند همتهای بلند و مردان دارای نگاه بلند و اراده قوی را دوست دارد و بدش می آید که کوتاه نظر و کوتاه فکر باشیم و کم از خدا بخواهیم و کم برای خدا بندگی و عبودیت کنیم.
برای یک مهمانی بزرگ که دعوت آن از سوی رسول خدا است، آماده شویم. این دعوت مامورین، صحابه و یاران پیامبر(ع) نیست، بلکه رسول خدا خودشان منبر رفتند و فرمودند « قد أقبل إلیکم شهر اللَّه بالبرکه و الرَّحمه و المغفره » ماه رمضان آمد با برکت و رحمت خاص خود.
محاسبه ای نسبت به یازده ماه گذشته داشته باشیم و در آن خلوت، در برابر آنچه که احساس می کنیم از ما کوتاهی، غفلت یا معصیت سرزده است، عمیقا از خدا عذرخواهی کنیم؛ چرا که می خواهیم به مهمانی بزرگی، یعنی مهمانی خدای عالم و پروردگار هستی و آفریدگار مهربان، با دعوت رسول مکرم، خاتم پیامبران (ص) وارد شویم. بنابراین همه استعداد لازم خود را به کار ببنیدیم که سنجیده عمل کنیم. عمل کسی که دعوت را به خوبی پذیرفته، خود را اصلاح و از همه چیز مطهر و پاک کرده و هر چه بیشتر توجهش را به صاحب خانه و دعوت کننده داده است. اگر کوتاهی هایی داشته رفع کرده و حقوقی از برادران و خواهران، همسایگان، فرزندان و همسر خود و هر حقوقی که به عهده او بوده را به خوبی ادا کرده، تا در چنین مهمانی حاضر شود.
همان گونه که وقتی افراد به مهمانی می روند، به فکر آراستگی لباسها و ظاهر خود هستند، هر نکته ظریفی که لازم است در آن بزم و مهمان سرا مراعات کنند را به تمام معنا توجه می کنند، بی آلایش از همه عیبها سراغ آن مهمانی می روند، باید در نظر داشت، اکنون ما وارد مهمان سرای باریتعالی می شویم. ضیافت در خانه خدا، مهمانی نزد خود خدا و صاحب خانه خودش است. همانطور که در آیه ای کریمه از قرآنش ما را به این مهمانی دعوت کرده است. «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ، هُدیً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدی وَ الْفُرْقانِ» این ماه رمضان، ماهی است که در آن قرآن نازل شده. این ماه، ماه هدایت است. ماه افزایش نورانیت در قبلها است. این ماه ماه پیوند انسان خاکی با آسمان است.
در این ماه فرشته گونه ورود کنیم و خدایی شویم. از ساعات و دقایق ورود در این ماه، بهره بگیریم و همه ظرفیت لازم روحی، روانی و جسمی خود را به کار بگیریم تا از برکات نازل شده در این ماه که اعظم آن در شب قدر است استفاده کنیم. شبی که فرشتگان به محضر امام زمان (ع)، نازل می شوند تا طلوع فجر این نزول آسمانی فرشتگان همراه روح الامین، آن فرشته اعظم الهی، به محضر امام زمان می رسند، به ما هم در آن محضر که پرونده عملمان را به امام عرضه می کنند، نمره قبولی عنایت کنند.
اگر این یک ماه خودسازی در اسلام نبود و این ماه، ماهی برای آمادگی ورود به یازده ماه پرتلاطم و یازده ماه پراشتغال و پر از درگیری ذهنی نبود، این قدر به ما دستورات بسیار سازنده و معنوی از سوی یکایک اولیای خدا، پیامبر اکرم(ص) و همه ائمه معصومین و برجستگان تاریخ و همه انسانهای والا و همه عالمان مهذب داده نمی شد.
اکنون که برای مهمانی خدا می رویم، همه نامه ها را با خود همراه ببریم. خدایا می خواهیم در غزه و فلسطین سربلند، پیروزی را برای مسلمانان مقدر کنی، خدایا از تو می خواهیم این عزیزان و بزرگان و سلحشورمردان بافضیلت یمن را بر دشمنی که دشمنان تو هستند؛ چه آمریکا و چه کشور متاسفانه مسلمان عربستان که چندین سال است این مسلمانان را از دریا، آسمان و زمین، مورد آماج حملات قرار داده اند، پیروز بفرمایی. خدایا، ما در تهاجم و مکر و حیله های شیطان نفس، موفق بفرما تا بر همه آنها غلبه کنیم، از گناه بپرهیزیم و در این ماه به قرآن توجه کنیم.
فرمایش پیامبر است که هر شب یک منادی از آسمان ندا می دهد، آیا کسی هست که به عنوان گدایی در خانه پروردگار خودش بیاید و استغفار کند، ادامه داد: ما باید به پیامبر پاسخ دهیم و بگوییم همانطور که شما به ما آموزش دادی، فرشته رحمت الهی ما را صدا زده است، ما اجابت می کنیم. بله، ما برای گدایی آمده ایم و امروز و در این ساعات آماده ایم از همه کارهای ناصوابی که کردیم و آنچه که ما را از خدا و فضیلت ها دور کرده استغفار کنیم. بعد پیامبر بزرگوار اسلام فرمودند، « اما وَالَّذِی نَفسِی بِیَدِه…» هر کس می خواهد جایزه های فراوان از خدا بگیرد، امروز وقتش است. امروز با روزهای گذشته فرق می کند.
ابی عبدالله فرموده اند «إنّ اللّه َ تعالى یُحِبُّ مَعالِیَ الاُمور واشرافَها، ویَکرَهُ سَفسافَها…» آی علاقه مندان به حسین و پیام امام حسین! خداوند همتهای بلند و مردان دارای نگاه بلند و اراده قوی را دوست دارد. خدای متعال برتری ها و بالاتری ها را دوست دارد و بدش می آید که کوتاه نظر و کوتاه فکر باشیم و کم از خدا بخواهیم و کم برای خدا بندگی و عبودیت کنیم. حسین (ع) که این پیام را به ما رساند و خود اینگونه بود. خود به هنگام هر افطار ماه رمضان، بیشترین خواسته ها و نیازها و حوائج آسمانی برای رشد، کمال و اوج گرفتن خود، خانواده و همسر و فرزندان، عزیزان، وابستگان، همسایگان و تمام اهل مدینه، تمام مسلمانان و انسانها را از خداوند متعال می خواست. چون او مردی بلندنظر بود و دارای همتی آنچنان بلند بود که در تمام دقایقی که در قتلگاه در حال بسیار دشوار جان کندن بود، جز به عزت، بزرگواری و بزرگ مردی هیچ سخنی نگفت و هیچ عملی انجام نداد.
